Produkcja szkła

Szkło to materiał otrzymywany w wyniku stopienia tlenku krzemu z różnymi dodatkami w odpowiednich proporcjach. Surowcem do produkcji tradycyjnego szkła jest piasek kwarcowy (SiO2) oraz dodatki najczęściej jest to węglan sodowy (Na2CO3) i węglan wapniowy (CaCO3) oraz topniki takie jak tlenki boru i ołowiu (B2O3, PbO). Barwę szkłu nadają różne składniki. Po dodaniu manganu (Mn) i niklu (Ni) szkło zabarwi się na fioletowo natomiast po dodaniu żelaza (Fe) i chromu (Cr) na zielono. Obecnie istnieje wiele kombinacji łączenia pierwiastków do otrzymania różnych kolorów szkła.

Rozkwit produkcji szkła nastąpił wraz z wynalezieniem techniki dmuchania ok..100 roku p.n.e. i pieców hutniczych osiągających temperaturę 1500 O C w Syrii. W XVII wieku produkcja szkła zaczęła się w znaczny sposób rozwijać. W hutach szkła zaczyna używać się węgla, a następnie kolejnym etapem udoskonalenia produkcji stało się wytapianie masy szklanej. Prawdziwy przełom w produkcji nastąpił w XIX wieku wraz z wynalezieniem pieca wannowego ogrzewanego gazem świetlnym - co dało początek automatyzacji produkcji szkła.

Obecnie szkło produkuje się w hutach szkła. Surowce szklarskie po odważeniu i zmieszaniu zasypuje się do pieców szklarskich rozgrzanych do temperatury 1400-1500 stopni Celsjusza i wytapia się masę szklarską. Z masy tej formuje się odpowiednie wyroby poprzez prasowanie, ciągnięcie, walcowanie, wydmuchiwanie lub wytłaczanie w formach.

Źródło: Redakcja

dodano: 09:27, 10.5.2006